Müzik, ruhun gıdası mıdır?
29/07/2024 Pazartesi Köşe yazarı O.Ü
Sual: Zamanımzda çok kimse, müziğe, ruhun gıdası diyor. Gerçekten müzik ruhun gıdası mıdır?
Cevap: Güzel sanatların
bir kolu denilen müzik, hisleri ve düşünceleri seslerle ve hareketlerle
anlatmak sanatıdır. Müzik, düzenlenmiş ses ve harekettir. Seslerin melodi,
armoni ve polifoni gibi şekillerde düzenlenmesidir. Müzik kelimesi,
Yunanlıların büyük putları olan Zeusun kızları sayılan Mousa, Müz denilen dokuz
heykelin adından hasıl olmaktadır.
Müziğin bütün dinlerde büyük günah olduğu,
Dürr-ül-müntekâda yazılıdır. İncilin yasak ettiği müziği, sonradan papazların
Hıristiyan dinine soktukları Zerkânînin Mevâhib-i ledünniyye şerhinde
yazılıdır. Bozuk dinler, kalbleri ve ruhları besleyemediği için, müziğin, her
çeşit çalgı sesinin nefislere hoş gelmesi, nefisleri beslemesi rûhânî tesir
sanıldı. Bugünkü batı müziği, kilise müziğinden doğdu. Zamanımızda bozuk
dinlerin hemen hepsinde, müzik, ibadet hâlini almıştır. Müzik ile nefisler
keyiflenmekte, şehvânî arzular kuvvetlenmektedir. Ruhun gıdası olan, kalbleri
temizleyen ve nefisleri ezip, haramlara olan arzularını yok eden, ilâhî
ibadetler unutulmaktadır. Hadîkada deniyor ki:
“Tâtârhâniyye fetvâ kitâbında; başkalarını hicveden,
fuhuş, içki anlatan ve şehveti harekete getiren şiirleri teganni ile, yani ses
dalgaları ile okumak, her dinde haramdır. Harama sebep olan şeyler de haram
olur demektedir.”
Vaaz, hikmet, nasihat, güzel ahlak bildiren şiir ve
ilâhileri teganni ile okumak caizdir. Devamlı, böyle vakit geçirmek mekruh
olur. Tarikatçıların, toplantılarında ilâhi, zikir, tesbih okuyarak, nefislerin
şehvetlerini tahrik etmeleri, daha büyük haramdır. Böyle olduğu kati olarak
bilinen toplantılara gitmemelidir.
Kur’ân-ı kerimi, zikri, duayı, ezanı,
teganni ile okumak, söz birliği ile haramdır. Teganni; harfleri, kelimeleri
değiştirmekte, manayı bozmaktadır. Bunları bile bile değiştirmek haram olur.
Bunun için, tecvid öğrenmek lazımdır. Kur’ân-ı kerimi, zikri ve ilahileri,
manayı bozmayacak güzel ses ile okumak, müstehabtır. Bu da, tecvide göre
okumakla olur. Bunun kalbe, ruha tesiri çok olur. Güzel ses ile okumak demek,
nağme yapmak değil, Allah korkusu ile okumaktır. Bütün Peygamberler ve evliya,
böyle güzel sesle okurlardı.
![](/content/images/ikonlar/Kardes_Sayfa4.jpg)